DPP dla detergentów od 2029 roku – terminy i przygotowanie

Najważniejsze daty

Rozporządzenie (UE) 2026/405 zostało podpisane 11 lutego 2026 r., opublikowane 2 marca 2026 r. i weszło w życie 22 marca 2026 r. Większość przepisów, w tym sektorowa architektura Digital Product Passport, ma być stosowana od 23 września 2029 r.

Czy DPP jest obowiązkowy dokładnie od 23 września 2029 r.?

Ta data jest potwierdzoną datą stosowania rozporządzenia, a nie orientacyjnym terminem planu prac. Artykuł 21 wymaga utworzenia DPP przed wprowadzeniem detergentu lub środka powierzchniowo czynnego przeznaczonego dla użytkownika końcowego do obrotu.

Jednocześnie art. 36 zawiera przepisy przejściowe. Dlatego ocena konkretnej partii wymaga odpowiedzi na trzy pytania:

• kiedy produkt został wprowadzony do obrotu?
• z którą wersją wymagań był zgodny?
• czy jest tylko udostępniany dalej na rynku, czy dopiero wprowadzany do obrotu?

Nie należy utożsamiać sprzedaży istniejącego zapasu z pierwszym wprowadzeniem produktu do obrotu.

Produkty wprowadzone przed 23 września 2029 r.

Detergenty i środki powierzchniowo czynne wprowadzone do obrotu przed 23 września 2029 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 648/2004 w brzmieniu obowiązującym 22 września 2029 r. mogą być nadal udostępniane na rynku bez ograniczenia czasowego.

Firma potrzebuje więc wiarygodnego dowodu daty wprowadzenia do obrotu oraz zgodności produktu z wcześniejszym aktem.

Okres od 23 września 2029 r. do 22 września 2030 r.

Artykuł 36 ust. 2 przewiduje dodatkową regułę dla detergentów i środków powierzchniowo czynnych wprowadzonych do obrotu po 22 września 2029 r., ale przed 23 września 2030 r., zgodnych ze starym rozporządzeniem w jego brzmieniu z 22 września 2029 r. Takie produkty mogą być nadal udostępniane na rynku do 23 września 2030 r.

Przepis przejściowy należy analizować wraz z pełnym aktem i stanem konkretnego produktu. Nie jest to uniwersalne przesunięcie obowiązku DPP dla całej branży do 2030 r.

Kiedy zadziała kontrola celna DPP?

W przypadku detergentów i środków powierzchniowo czynnych wprowadzanych z państw trzecich zgłaszający ma udostępnić organom celnym unikalny identyfikator rejestracyjny DPP.

Automatyczne sprawdzenie identyfikatora i kodu towarowego przez połączenie DPP Registry z EU Customs Single Window ma być stosowane od 23 września 2029 r. albo od dnia, w którym połączenie będzie operacyjne — zależnie od tego, która data nastąpi później.

Co ma jeszcze określić Komisja?

Artykuł 21 ust. 10 przewiduje akt wykonawczy dotyczący podstawowych wymagań technicznych. Ma on objąć między innymi:

• dopuszczalne nośniki danych
• układ i położenie nośnika
• europejskie lub międzynarodowe standardy techniczne
• role i prawa dostępu do danych
• uprawnienia do tworzenia i aktualizacji poszczególnych informacji
• szczegółowe zasady wprowadzania i aktualizacji danych

Data stosowania tego aktu wykonawczego co do zasady nie może przypadać wcześniej niż 18 miesięcy po jego wejściu w życie, z wyjątkami wskazanymi w rozporządzeniu. Harmonogram projektu powinien zachować miejsce na dostosowanie do tych wymagań.

Plan przygotowania 2026–2029

2026–2027: zakres i właściciele danych

• zidentyfikuj produkty, modele, warianty i rynki w zakresie
• przypisz role producenta, importera, przedstawiciela i marki własnej
• zinwentaryzuj receptury, etykiety, karty charakterystyki i kody towarowe
• wyznacz właścicieli danych oraz zasady ich zatwierdzania

2027–2028: model danych i integracje

• zbuduj kanoniczny model produktu niezależny od pojedynczego ERP
• połącz PIM, PLM lub LIMS, system regulatory, ERP i repozytorium dokumentów
• zdefiniuj wersjonowanie receptur, opakowań i oświadczeń o zgodności
• przygotuj identyfikatory operatora i produktu

2028–2029: publikacja i test operacyjny

• wdroż wersjonowanie oraz publikację DPP
• przetestuj nośnik danych na opakowaniu, w e-commerce i na stacji refill
• sprawdź dostęp bez rejestracji i hasła dla konsumenta
• zaplanuj kopię zapasową i dziesięcioletnią dostępność
• przećwicz korektę, aktualizację, zmianę dostawcy i obsługę importu
• dostosuj rozwiązanie do przyjętego aktu wykonawczego i dokumentacji Registry

Największe ryzyko wdrożeniowe

Największym ryzykiem nie jest brak generatora kodu QR, lecz niespójność między modelem handlowym, wersją receptury, etykietą, rynkiem i podmiotem odpowiedzialnym. Jeżeli te relacje nie są stabilne, kod może prowadzić do poprawnie działającej strony z niewłaściwymi danymi produktu.

Wdrożenie powinno więc zaczynać się od identyfikacji i jakości danych, a dopiero później od projektu nośnika i masowej publikacji.